
Het bloggen schiet maar niet op, maar moet toch nodig weer wat plaatsen...trots ben ik op mijn mannetje.. die vorige week twee kaarsen mocht aansteken op de bijeenkomst voor zijn oom Rob.... Hij koos ervoor om die dag zijn lievelingsshirt aan te trekken want dat had Rob vast heel mooi gevonden. Hij beschilderde een hartjesdoos om bij t "tuintje" van oom Rob neer te zetten... deze tekst moest ik er van hem op schrijven:"Lieve Rob, ik vind t jammer dat je dood bent, maar ik zie je nog wel in de avond".... Sommigen zullen het begrijpen....wat hij daarmee bedoelt...
Het was moeilijk vorige week, maar een mooie bijeenkomst... vreemd ook.. want ik zag mijn nichtjes weer, de kinderen van mijn broer die ik al drie jaar niet zag...en hij ook niet..ik wil er verder hier niets over kwijt. maar zij was blij om haar neefje weer te zien... en gelukkig kreeg ik deze foto.. Ben er blij mee.. geen idee of we haar nog eens zullen zien...
en ik zelf.. kan t nog steeds niet geloven ....dat ik hem ..hier op aarde nooit meer zal zien....
denk steeds weer.. dit kan toch niet waar zijn???en dan huil ik....
maar ik moet sterk zijn he....voor mijn kleine man....
















































