Gisteren liepen Kjell en ik van de peuterspeelzaal (maximaal 100 meter van huis)naar huis. We staken net 1 straatje over en Kjell klimt op een rand van een tuintje waar bielzen lagen... maar gelijk gleed hij uit en boem viel hij met zijn hoofd waarschijnlijk op de punt van een dwarsliggende biels...ik greep hem gauw vast, ik was maar paar meter van hem af toen t gebeurde en Kjell huilen en...wat een bloed kwam er uit zijn koppie. Kjell overstuur en overbezorgde mams helemaal....We kregen van een juf van de basisschool, snel een doek om t bloed te stelpen en ik heb Kjell naar huis getild.....er zat een flinke jaap in zijn voorhoofd..brrrrrr als ik er nu nog aan denk. Gelukkig hebben we aardige buren en een van de buurmannen heeft ons gelijk naar t ziekenhuis gebracht met de auto en daar werden we jawel.. gelijk geholpen!
Tjonge zeg wat een verschil met de ziekenhuizen in Den haag en omstreken.. daar moet je uren wachten.. maar niets hoor hier in Winterswijk warenn we gelijk aan de beurt. De wond moest worden gehecht, 1 hechting maar .. dus geen verdoving. Dat was even angstig voor Kjell maar hij vond de kamer waar hij zich wel interessant. En hij kreeg ook nog een autootje cadeau van de"dokter". Toen was hij toch alweer helemaal blij.
En mama stond nog te trillen op haar benen hoor.. zo'n eerste keer op zo'n manier in t ziekenhuis met je kind. En dat terwijl na veel ziekenhuisopnames van mezelf de afgelopen 8 jaren wel wat gewend ben...
Heb veel infusen gehad die niet lang werkten, was moeilijk te prikken en nog meer vervelende dingen meegemaakt, maar met je kind naar t ziekenhuis moeten...brrrr.. dan ga je nog liever zelf. Zoonlief was thuis alweer blij en druk aan t spelen...maar ik was echt ff van slag...
Ben wel bang dat t niet de laatste keer zal zijn met ons klimmonstertje...
Hoi Judith,wat is dat schrikken,zeg.
BeantwoordenVerwijderenFijn en heel lief dat je buurman jullie meteen naar het ziekenhuis wilde brengen en dat je daar gelijk geholpen werd,toppie.
Dat is bij ons ook wel anders.
Tegenwoordig moet je eerst bellen voor een afspraak op de eerste hulp.
Gelukkig is het toch nog een beetje goed afgelopen en dat er maar een hechting gezet moest worden.Fantastisch dat je mannetje zich er zo goed doorheen is gekomen (PLUIM VOOR KJELL)Kan me voorstellen dat je liever zelf naar het ziekenhuis moet als je mannetje.
Liefs Inka en Andre en dikke kus voor Kjell van ons.
Natúúrlijk wordt je in het SKB gelijk geholpen! ;-) Het is niet voor niets het beste ziekenhuis uit de omgeving! Ik werk naast de gang van de SEH, maar gisteren was ik nog lekker vrij.
BeantwoordenVerwijderenEnne...beterschap voor Kjell hoor, dat wordt vast een stoer litteken!
Gelukkig liep dat goed af. Wat een avontuur.
BeantwoordenVerwijderenDat is altijd angstig met je kind naar spoed moeten. wij hebben dit eens voor gehad met Matyas zijn arm.Zijn elleboog was uit de kom. Hoe het kwam weten we niet. Maar dapper was hij wel.
BeantwoordenVerwijderenOch wat vervelend, Wij hebben dat hier ook eens gehad maar dat was aan een enkel, moesten 8 hechtingen in. De dokter stuurde mij er uit want ik ging bijna van m'n stokje. Gelukkig was manlief ook mee.
BeantwoordenVerwijderena gossie, ik kijk me ogen touwens were uit op de blog.... heb je leuk gedaan....
BeantwoordenVerwijderenoh poeee schrikken....zeg , je bent meteen weer 10 jaar ouder he? als er iets met je schatje gebeurt is, dan had je het 100 x liever zelf gehad.Gelukkig zit hij met een enorme big smile op de foto... dat stelt weer gerust :-D wat een heerlijke boef zo op de foto!
BeantwoordenVerwijderenGelukkig viel het mee! Wat heeft hij een ontzettend leuke pleister op!
BeantwoordenVerwijderendikke kus alsnog van ons.
BeantwoordenVerwijderenMiranda,Noa en Britt
xxxxxxxxxxxxxx
oef, dat is schrikken..
BeantwoordenVerwijderenzo heeft onze zoon, toen hij net kon lopen eens een heeeele dikke bult op zijn hoofd gehad, ook voorop.
Gevallen op de straat.
het werd erg dik en het heeft alle kleuren van de regenboog gehad.
Dit ziet er ook raar uit, met dat bloed...
wel een stoere pleister, en ook alweer een glimlach!!
ook bij moeders??
groet, en ik ga je volgen..
Cobi