Vandaag moest ik er de hele tijd aan denken. Drie jaar geleden lag ik al een lange tijd in t ziekenhuis. Zo ziek als ik was(zeer ernstige hyperemis gravidarum, extreme misselijkheid en daardoor veel spugen, jawel sommige mensen hebben er de hele zwangerschap last van en gaat t niet over na een bep. week en duurt t dag en nacht. En ik was een van die zeldzame gevallen). Mede dankzij een flinke dosis Prednison de hele zwangerschap ging t redelijk in deze zwangerschap en hoefde ik dit keer pas later naar t ziekenhuis even na week 28..ik werd weer zo ziek en moest t ziekenhuis in. Wat een angst heb ik gehad alle maanden dat ook deze keer ons kindje niet zou blijven leven.. ik ging naar t ziekenhuis een week lang en mocht naar huis maar binnen een paar dagen was ik weer terug en toen was duidelijk dat ik te ziek bleef en de zwangerschap uit zou moeten liggen in t ziekenhuis in Nijmegen, ver van huis( toen Den Haag) maar wel in t ziekenhuis van voor ons de beste gyn die er maar is.(waarom ,is nog wel eens een aparte stukje waard om over te schrijven) Maar goed ik kon niets anders dan dag en nacht spugen en angst hebben..,..veel doen kon ik niet. laat staan eten...ik kreeg op t laatst mijn voeding door lange lijn in ader bij mij sleutelbeen, maar dat mocht maar 14 dagen en daarna ging t zo slecht met mij en zou dat ook slecht kunnen zijn voor ons kind.. maar die 11e oktober vergeet ik nooit.. dat mijn gyn binnenkwam met t nieuws; 15 oktober bent u 35 weken zwanger en dan gaan we u inleiden.
Omdat t medisch noodzakelijk was omdat t te slecht met me ging.
yes yes eindelijk..nog 4 dagen te gaan.. en dan wie weet zou hij t redden onze Kjell.. zou t echt??Wat een opluchting...
Nou t inleiden werkte dus niet he.. helemaal geen weeen..
en dus werd t de 16e....en kwam ons mannetje met de keizersnede gezond ter wereld..en binnen 1 week at ik ook weer na wekenlang niets eten...
Tja en natuurlijk is t verhaal nog langer en complexer, maar ja het gaat om t gevoel he nu wat ik die dag voelde...en om wat ik 5 dagen later in mijn armen had die 16e oktober.. een prachtig en levend(ig) mannetje!
Kjell Jorrit Alexander
Jeetje, Kjell is oprecht een cadeautje, maar wel eentje waar je 9 maanden lag voor af hebt moeten zien zeg ... pfff ... nog een paar dagen en dan is het feest want dan wordt dit meneertje alweer 3 (wat gaat het snel hè)
BeantwoordenVerwijderenGroetjes,
Colinda
Wat fijn dat hij mocht blijven, moet een zware tijd voor je zijn geweest. Het is zo te zien een heel gezond manneke. Geniet ervan want voor je het weet gaan ze weer van je af.
BeantwoordenVerwijderenzo wat een zware tijden zijn dat geweest voor jullie, gelukkig dat het zo een fijn en happy einde had :-) en nu alweer bijna 3.... zooooooo
BeantwoordenVerwijderen.Ik begrijp wel dat je daar zo in deze tijd weer terug aan moet dneken ....
tjee het is jullie ook niet komen aanwaaien. wat heerlijk dat je na al die zorgen en ellende zo kan genieten van dit kleine mannetje. ik wens jullie nog heel veel gelukkige jaren toe
BeantwoordenVerwijderengr hannie
Oh wat heb je veel moeten doorstaan voordat je hem in je armen mocht hebben! Maar wat is het een heerlijk kereltje en komend weekend is het feest! Ik denk dat je elk jaar wel weer even terugdenkt aan die dagen voordat ie geboren werd.
BeantwoordenVerwijderenja jud .eindelijk was daar het verlossende woord.
BeantwoordenVerwijderenINLEIDEN met de letters kun je einde maken!!
een zware periode een helse strijd. Zeker omdat bij jullie ook nog eens niet alleen de hg overwinnen was maar ook de achtergrond de zwangerschap van maite. Wat zul jij blij zijn geweest op iedere echo dat ze het hartje zagen kloppen. Men en wat als we onze eigen gyn schippers niet hadden gehad . Dan had jij geen engel en bengel en ik geen senna.....daar moet je toch niet aan denken. Het is gewoon te gek voor woorden dat er maar 1 goede gyn bestaat die weet om te gaan met hg.
Maar jou verlossende woord kwam Inleiden , aftellen , nu echt naar het einde toe....en daarna gaan genieten met een grote G en dat doen jullie nu nog steeds...
Het enige positieve aan hg is dat ik je heb ontmoet en je nooit meer kwijt wil. Juud je bent een schat!!!
dikke kroel van coletje
Dat zal best heftig geweest zijn en gelukkig heb je er een fijn jongentje voor in de plaats gekregen.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes, Sandra.
Moeilijke periode zeg. Wat een schitterende foto van hem.
BeantwoordenVerwijderenWat geweldig dat je dan z'n mooi mannetje mocht krijgen waar jullie nu zo intens van genieten.
BeantwoordenVerwijderenEn nu moet je hem gaan delen met de buitnewereld die school heet.
Groetjes Marianne