Moesje

 Vandaag is het vier jaar geleden dat mijn moesje is overleden. Iedere dag mis ik haar nog. Iedere dag zou ik zo wel weer even de telefoon willen pakken om te vertellen  wat voor een leuks haar kleinzoon nu weer heeft gedaan.....
De kleinzoon die precies 9 maanden geboren is nadat zij is overleden...

Hier  twee foto's van de een deel van de enorme bloemenzee die er te zien was op haar begrafenis....

Meer dan 400 mensen zaten er in de kerk. En iets doen voor zoveel mensen is eigenlijk niets voor mij....maar ik heb wat voorgelezen voor mijn moesje alleen en daarom durfde ik het... Ik heb lang nagedacht of ik  mijn stuk voor mijn moeder hier wilde neerzetten.. en ik wil het eigenlijk wel... en wie het graag wil leest het en wie denkt van nee liever niet die leest het maar gewoon niet. Ik schreef het in de  de dagen voor de begrafenis gewoon in de huiskamer van mijn moesje, waar ook mijn moeder lag...

Lieve mama,

Wat was het fijn om jouw kind te zijn. Wat hebben wij veel geknuffeld.
Wat hebben wij veel leuke dingen gedaan.
Toen ik klein was kroop ik lekker bij je in bed en je vertelde me dan de mooiste verhalen en leerde me grappige liedjes.

Soms mocht ik zomaar een dagje thuis blijven van school en dan gingen we lekker samen op stap.
We hadden niet veel geld maar ik had altijd het gevoel dat we heel veel hadden.
Als ik ziek was kreeg ik cadeautjes en ik kreeg altijd heel veel boeken.
Als je weer een paar gulden over had zei je: Ga jij maar lekker een boek uitzoeken en daar ging ik weer dan op zoek naar een boek.


Alles kon bij jou en alles mocht nooit was jou iets te veel.
Samen speelden we vaak. Ik speelde schooltje met mijn poppen of schooltje met jou.
Samen aten we veel ijs. Niet een klein ijsje nee, met een lepel aten we zo een literbak leeg.


Ook later toen ik ouder werd deden we gekke dingen.
Vanuit de auto toeterde en zwaaide je naar leuke mannen.”
‘Ken je die , mam?” “ Welnee, maar dan heeft die man ook een leuke dag”


Toen ik na ging denken wat voor een beroep ik zou gaan was dat niet moeilijk voor jou:
Waarom word jij geen juf? En ik ben juf geworden en mam wat was je trots op mij.
Altijd wilde jij alles horen over de kinderen in de klas en soms kwam je kijken op school.
Zelfs een paar weken geleden zei je me nog:”Als ik me weer wat beter voel kom ik weer bij je kijken hoor op school.`


Wat was jij blij mam,toen ik Richard leerde kennen.Dan zei je: Wat een lieve man heb je toch he!
Wat heb jij me gesteund in moeilijke tijden. Zeker het afgelopen jaar. Jij zat aan mijn ziekenhuisbed
Toen ik te horen kreeg dat onze dochter Maite niet meer leefde. Wat heb ik met je kunnen praten.


Niet lang geleden zei je me nog:
Je moet niet verdrietig zijn als ik er niet meer ben, ik ga lekker spelen met mijn kleindochter.
Gek doen, lol maken, zelfs de laatste maanden deed je dat nog.
Dan reed ik je in de rolstoel naar het cafe om een biertje te drinken en onderweg trok je dan iemand aan zijn jasje
En keek je onschuldig alsof jij het niet gedaan had.


Wat ben ik blij mam, dat ik nog zoveel bij je ben geweest de laatste tijd.
Maandag in het ziekenhuis heb ik nog lekker met je geknuffeld.
Ik heb je verteld over de leuke dingen die we deden en hoe fijn we het hebben gehad.
Ik heb deze maandag voor jou die liedjes gezongen, die jij ooit voor mij zong .
Je kon niet meer praten maar er verscheen een glimlach op jouw gezicht.


Nu moet ik het zelf gaan doen mama, maar ik weet dat jij op jouw manier bij me zal zijn


Lieve mama, ik hou van je!