Zo Sint is weer in t land en zo hup van Roermond zomaar ineens in W....dus we zijn er natuurlijk naar toe gegaan.. goed gezongen in t dorp..helemaal leuk.Met zijn nieuwe pietenpak was Kjell helemaal in de stemming
even poseren voor mams... ..maar stil staan dat gaat nu eenmala niet hoor
Ok vooruit dan..maar eh mag ik dan wel mijn schoen zetten??
Ja hoor de schoenen staan al gevuld en al klaar..die van papa en mama ook dit keer enne..die laars is van Kjell, maar de andere schoen van Kjell is voor.. Quibes..... die heeft nu eenmaal geen schoenen en die wil ook wel eens een cadeautje dus hup hij mocht de schoen van Kjell lenen...en nu maar wachten tot morgenochtend tot we het uit mogen pakken.....
Nog even een foto van de week ervoor van Sint Maarten op school....
en met schoolvriendin in de boom op t schoolplein....de boeven....ze mogen er niet in klimmen maar ja he zo'n boom is maar wat fijn om in te klimmen!!!!
En verder hebben we stilgestaan dat afgelopen week 7 jaar geleden ons meisje een engeltje werd.. een verdrietige dag vond ik t woensdag...As dinsdag is haar jaardag en vieren we dat we 7 jaar ouders zijn....met cake en kaarsjes en een cadeautje voor de kleine man...als je grote zus jarig is...heb je best wat te vieren ook al is ze niet meer bij ons... wat superveel lieve berichtje kregen we op Facebook van een hoop lieve mensen... Heel dubbel.. de verdrietige momenten en de fijne momenten lopen een beetje door elkaar deze week... gelukkig hebben we een prachtig mannetje dat ons blij maakt....
spannende tijd altijd de maand december. leuk om te zien dat kjel er zo van geniet. en ook prachtig om te zien dat jullie zoveel van jullie kleine man genieten.
BeantwoordenVerwijderenliefs hannie
oooh juud wat gaat het snel he ? een jaar is snel om, sterkte met je verdrietige gedachtes , ook voor je man, enne 7 jaar de liefste ouders zijn is ook heel wat he? , fijn dat jullie het een plekje geven, elk jaar weer, geniet ervan , liefs marion
BeantwoordenVerwijderenLieve Juud,
BeantwoordenVerwijderenHet was even stil van mijn kant, maar juist dit berichtje las ik weer met volle aandacht.
Ik vind het zo mooi zoals jullie een plekje geven aan de vreugde en het verdriet. Het is jullie meisje waar jullie zo naar uitkeken en van wie jullie zo houden die, volgens mij, jullie sterker maakt. In haar korte aanwezigheid waar de toppen en de dalen zo dicht bij elkaar lagen, heeft ze jullie geraakt. Wees trots dat ze bij jullie wilde zijn al was het kort en wees ook vooral trots op hoe jullie hiermee kunnen omgaan.
Kjell was er nog niet toen zijn zus kwam en ging, maar hij kent haar wel. En dat is jullie verdienste. Hij heeft een grote zus (naast twee ouders die heel veel van hem houden).
Knuffel!
Volgens mij heeft dit lieve Pietje mijn zoon heel blij gemaakt. Je had Ralphs gezicht moeten zien :-) Mag ik Kjells adres?
BeantwoordenVerwijderenLiefs: Aritha
aritha@hetnet.nl
BeantwoordenVerwijderenDag Judith,
BeantwoordenVerwijderenik ben over Aritha's blog op uw blog gestoten. Je woont niet zo ver van de Duitse grens. De fotos van Sint Maarten vind ik mooi. Wij hebben een stoet in onze plaats met vele mooie zelf gemaakte lantaarnen. Zie ook de volgende post: http://rheinland-blogger.blogspot.de/2012/11/st-martin.html
Groeten uit Duitsland
Dieter