woensdag 21 oktober 2009

Inpakken!


Vandaag was het even spannend want we hadden gisteren via internet 30 verhuisdozen besteld en betaald, maar geen bevestiging gekregen, maar jawel hoor vanmorgen werden ze keurig bezorgd door TNT. We hebben boven al een kamer vol volle dozen staan , maar nu konden we nog meer inpakken. Gelijk maar even 11! dozen gevuld met de boeken van Ries, en de boekenkasten uit elkaar gehaald. Dat ruimt lekker op.
Kjell hielp ons natuurlijk mee! Leuk hoor lekker met de dozen spelen intussen. Ries heeft deze week een paar dagen vrij dus lekker tijd om samen alles in te pakken. Wat een hoop spullen hebben we toch terwijl we het huis al veel leger maakten voor het in de verkoop ging om het ruimer te laten lijken. Die spullen staan bij familie opgeslagen... we missen het niet eens. Toch eens tijd om nog kritischer te gaan kijken naar de spullen die we hebben als we alles uitpakken..We hebben een grote bergzolder dat wel, maar wat we absoluut niet meer gebruiken kunnen we toch maar beter weg doen anders is het nieuwe huis zo vol en we willen de huiskamer toch een stuk leger houden dan we nu hebben...

Vandaag alvast een speelkleed gehaald voor de Kjell, met van die wegen,parkeerplaatsen en huisjes erop. We hopen dat in het niewwe huis het speelgoed een beetje in zijn hoekje blijft en niet zoals nu door de hele kamer heen ligt elke avond. hahaha het is ook wel gezellig. Jammer genoeg hebben we niet zo'n eettafel zoals we bij mij thuis vroeger hadden. Daar mochten we van mijn moeder altijd met krijt op tekenen en toen werden de wegen en parkeerplaatsen en gebouwen enz er door onzelf op getekend en ja hoor ook ik speelde toen graag met de autootjes samen met mijn grote broer. Om onze vrij nieuwe houten tafel nu al met bordverf te beschilderen....nee toch liever nog niet. Morgen gaan we de rest van de dozen volmaken!!!

maandag 19 oktober 2009

Geduld



Het duurde twee weken langer dan verwacht maar eind september stond dan eindelijk ook het verkochtbord in de tuin. De bank liet de kopers een tijd wachten en ons lieten ze nog een tijd in spanning of het echt wek goed zou komen. Zoon vindt het wel super hoor zo'n paal in de tuin."Kimmen, kimmen" roept hij dan ook als we er langs lopen. Nou de verkopers van t huis waar wij naar toe gaan zullen ook nog net als ons even in spanning moeten zitten want ook onze bank schiet niet bepaald op. De aanbetaling is al wel geregeld, dat scheelt, maar hopelijk is alles nu wel binnen 2 weken in orde en hoeven we niet telkens weer van allerlei papieren te tekenen en in te leveren, want t houdt maar niet op. Daarom heeft het schrijven hier ook even geduurd want tja over de verhuizing valt nu eenmaal even niet veel te schrijven. Behalve dat het aantal volle verhuisdozen die klaarstaan groeit. Help we hebben nog een heleboel lege dozen nodig. maar gauw eens op Mp kijken want Opa had er een hoop staan maar door die voorraad zijn we heen. Op mijn werk weten de kinderen ook nog steeds van niets en vandaag in de vakantie kwam ik nog een moeder van een oudleerling tegen en die vroeg me of onze zoon ook naar dezelfde school zou gaan. Wat kan ik anders antwoorden dan :Ik weet het niet... bah ik houd niet van liegen, maar het kan nu eenmaal nog niet anders, want als een iemand het weet gaat het al een lopend vuurtje en ik heb wel graag dat de kinderen uit mijn klas het van mijzelf horen. Ik wilde het wel voor de vakantie vertellen, maar mijn baas had de brief aan de ouders nog niet klaar. Ook zij vond het moeilijk te verwoorden op papier naar de ouders toe. Nou ik vind t nog erg moeilijk hoor op welke manier ik het de kinderen vertellen ga. Ben bang dat ik zo moet huilen.... terwijl ik me erg verheug hoor om te gaan verhuizen...Nouja ik heb nog 1 week om erover na te denken....

woensdag 23 september 2009

Nog 30 werkdagen...


Nog 30 werkdagen te gaan tot de kerstvakantie....
Ik ben al aan t aftellen. Ik kijk er naar uit en ik zie er tegen op. Na 12 en half jaar ga ik de school verlaten. De school waar ik zo lang al weer werk. De school waar ik het vaak naar mijn zin had met mijn collega's en vooral met de kinderen. Lang fulltime gewerkt...en nu alweer bijna twee jaar voor drie hele dagen in de week.
Dit jaar ben ik met mijn groep meegegaan naar groep 7 dus ik geef ze alweer meer dan een jaar les en maandag zeiden ze nog:"Je gaat toch wel mee he naar groep 8, juf" en ik kon niet anders dan zwijgen. Gelukkig weet ik al dat de kinderen een lieve en goede juf krijgen die mij zal vervangen en dat stelt me wel gerust. De kinderen kennen haar al want ze werkt nu al vier weken de anderhalve dag dat ik niet werk in mijn groep. De kinderen zijn blij met haar en ze doet het goed dus ik hoef me niet echt zorgen te maken. De kids zullen me even missen maar als de andere juf leuk is komt t al wel weer snel goed.
De kinderen weten dus nog niet dat ik ga verhuizen en dat is best moeilijk hoor om daar nog niet over te kunnen praten. Na de herfstvakantie zal ik het ze vertellen. Over het afscheid op school zit ik wel steeds na te denken.Wil ik dat met de hele school,of alleen met mijn klas of????Ik houd wel van een feestje hoor maar een afscheidsfeestje,nou nee. Ik weet zeker dat ik dan heel wat tranen zal laten hoor, hoe graag ik ook wil verhuizen! Als ik maar geen toespraak hoef te houden want daar ben ik nog absoluut niet goed in... dat doe ik zeker niet hoor! Haha wat kan ik me er al lekker druk over maken zeg over die laatste dag voor de kerstvakantie.
Over 30 werkdagen is een van mijn liefste maatjes met wie ik bijna vanaf t begin bevriend ben mijn werkmaatje niet meer. Gelukkig zijn we ook buiten t werk al jaren "hartsvriendinnen" zoals de kids op school dat altijd zo leuk noemen en we spreken elkaar bijna elke avond wel aan de telefoon en is ze ook een echte lieve tante van onze zoon en ons engelenmeisje en komt ze zeker vaak naar ons "Verre Oosten",maar samen lekker gek doen op school kan niet meer. Elkaar gekke briefjes schrijven onder de les die de kinderen dan heen en weer brachten. Samen knutselen met onze twee klassen gemengd. Stickerplakrace houden met de kids die de andere juf dan vol mochten plakken.Samen projecten uitwerken en samen werkbladen maken. Watergevecht houden in de gang. Gewoon lekker samenwerken en lekker gek doen....Hahah we hebben zoveel beleefd. De vriendschap zal zeker niet veranderen..want ze is en blijft ook een mijn grote "zus" die me prive ook in moeilijke tijden heeft bijgestaan. We zullen alleen geen collega's meer zijn en dat is even wennen voor ons beiden...
Gelukkig hebben we nog 30 werkdagen.....

zondag 20 september 2009

Veranderingen

Verhuizen
We gaan verhuizen!!!!!!....Niet zomaar een endje verder.Nee we gaan van de drukke Randstad naar de Achterhoek. Naar Winterswijk....

Al jaren was dit onze grote wens, maar er zijn zoveel dingen in ons leven gebeurd de afgelopen jaren dat het er nu eindelijk pas van komt. De stap naar het oosten van het land kan je niet zomaar maken....het allerbelangrijkste was toch wel om eerst een baan zien t krijgen.Pas dan konden we verder gaan kijken.....

Eind oktober 2008 was het zover...mijn man kreeg een goede baan bij een groot bedrijf....
zo'n 195 kilometer hiervandaan....in de Achterhoek.

Eerst volgde er een proeftijd..van twee maanden met goed gevolg en toen konden we eindelijk ons huis klaar maken voor de verkoop. Wat niet al te snel ging omdat manlief doordeweeks niet hier kon zijn en moest het klussen in de weekenden gebeuren.Eind februari was het dan zover en stond het verkoopbord in de tuin.. en toen volgden gelukkig veel bezichtigingen...en uiteindelijk na 5 maanden jawel midden in de zomervakantie werd ons huis verkocht.

Nou hadden we al een beetje rond gekeken in welke omgeving we mogelijk wilden gaan wonen en uiteindelijk is het Winterswijk geworden! Vanaf half november kunnen we in ons nieuwe huis en dan hebben we nog een maand de tijd om al onze spullen daar te krijgen voor we de deur sluiten van ons oude huis...




woensdag 16 september 2009

Start

Eindelijk heb ik ook mijn eigen Blog
Nog even geduld want ik
moet nog uitvinden hoe ik alles moet doen!
Nu ga ik eerst even slapen!
Tot later!
groetjes van Juudske