3 weken alweer

Al drie weken wonen we alweer met z'n drietjes in Winterswijk. En ik moet zeggen, ik vind het hier helemaal geweldig! Het landschap, de plaats waar we wonen en ons huisje. We zijn nog heel druk met alles gezellig maken, maar het wordt steeds meer ons huis.

Aan het eind van de straat begint het dorp al met nog meer winkels dan ik dacht. We zijn al vaak naar t dorp gelopen en in de winkelstraten kan Kjell heerlijk rondlopen zonder in de wagen te hoeven zitten. Tot zijn genoegen staan er veel van die apparaten waar je 50 cent in moet gooien en waar je geweldig op kan klimmen.. Mama laat zoonlief lekker klimmen want het kost haar toch niets want je moet dus echt geen geld gooien in zo'n apparaat want dat vindt Kjell doodeng..

De mensen in de winkel zijn ook gezellig, toch heel anders dan we t vaak gewend waren in Den Haag. Vaak maken we her en der een praatje. Op straat zeggen veel mensen elkaar gedag vooral in ons wijkje. Alles is minder gejaagd.. maar ja zelf heb ik ook geen haast want als voorlopig thuisblijfmama kan ik zelf mijn tijd indelen.

Kjell moet nog even wachten tot er een plekje vrij is op de peuterspeelzaal vlakbij. Want van drie dagen kinderdagverblijf naar alle dagen thuis bij mama is dat toch even wat anders voor hem, alhoewel hij alle schoolvakanties gewoon ook al thuis was en dan nooit naar t kdv ging. En wat een ruimte heeft meneertje hier om te spelen. Beneden wordt er al heel wat afgerend. Maar hij gaat ook al zelf de trap op en af om wat boven te pakken want hij nog niet mocht in t oude huis. Hier ligt vloerbedekking op de trap en dat scheelt al een hoop.

Maar wat is het fijn om weer een gezin te zijn.Meer dan 1 jaar woonden Ries, Kjell en ik doordeweeks niet bijelkaar omdat Ries hier al aan te werk was en ik in Den Haag. Nu kunnen we weer genieten van gezellig samen zijn.

Een van de dingen die ik wel moeilijk vind is dat ik niet meer elke week naar mijn broer kan gaan met wie het helemaal niet goed gaat en die al een tijd is opgenomen op een GGZ-afdeling. Hij is totaal psychisch in de war en de medicijnen doen niet wat ze zouden moeten doen.En zoveel bezoek komt er nu ook al niet voor hem...( na de dood van onze moeder en na zijn scheiding is t bergafwaarts met hem gegaan) het enige wat we kunnen doen is bidden dat het voor hem ook goed zal komen....

De sneeuw mag wat mij betreft nu ook wel verdwijnen want ik wil op pad en samen met Kjell overdag Winterswijk gaan verkennen, maar dat gaat zo moeilijk met een kinderwagen op stukken waar de stoep nog onder de sneeuw ligt. Ik kan niet op elke weg hier op de straat wandelen.. zo dorps is het hier nu ook weer niet. Tenslotte wonen hier toch wel 30.000 mensen inclusief de buurtschappen hieromheen.

Morgen ons welkomstpakket ophalen bij t gemeentehuis...ben benieuwd wat er in zit!