Eigenlijk wilde ik een anders stukje schrijven, maar dat stel ik even uit tot morgen. Ik heb mijn blogfoto bovenaan veranderd... en ik koos voor een foto die veel voor mij betekent. Deze foto heeft mijn man in december 2005 gemaakt toen er net sneeuw gevallen was. Rozen met een dun laagje sneeuw..... rozen die stonden op het plekje waar ons lieve meisje begraven is.....de maand ervoor...Deze foto hoort zo bij onze Maite*.....
Jaren heb ik hem als achtergrond gebruikt voor haar herdenkingswebsite. Soms verander ik de achtergrond met een andere liefst gebruik ik deze toch steeds weer.Ik had haar nu liever een fiets gegeven in plaats van rozen...
Wat een mooie foto! De prachtige kleur van de rozen en de breekbare sneeuw erop, net zo breekbaar als het leven van jullie meisje. En natuurlijk had je haar nu liever een fiets gegeven en vrolijk naar school gebracht, je had ook allerlei plannen en droomde dromen toen je zwanger was van haar. En ookal is ze niet meer bij jullie, de dromen zullen er misschien altijd blijven omdat ze zó welkom was!
BeantwoordenVerwijderenIk weet niet wat te schrijven, kan je pijn bijna voelen. En dan schaam ik me bijna voor mijn grote rijkdom. Mag ik toch een beetje met je meeleven? En wat een schitterende foto!
BeantwoordenVerwijderenJa inderdaad...ik 'ken' die foto gewoon...
BeantwoordenVerwijderenEn Madelief schreef: "En ook al is ze niet meer bij jullie, de dromen zullen er misschien altijd blijven omdat ze zó welkom was!"
Au. Zomaar op eens doet dat pijn. Omdat het waar is.
Omdat ze zo welkom was.
Omdat hij, onze zoon, óók zo welkom was...
Wat herkenbaar...
ach wat een prachtige rozen!
BeantwoordenVerwijderenhet gemis moet enorm zijn.....kan me voorstellen dat dan deze foto wat met je doet...
Prachtige foto. Koester maar.
BeantwoordenVerwijderen