Maite* 6 jaar-6 jaar papa en mama

En natuurlijk lagen er vandaag kaartjes in de bus. Ons meisje wordt niet door iedereen vergeten.

even een foto van 2006 in de zomer

een kaartje van Jonnie en oma Paula en meer op komst as maandag weten we..

Aan t begin van de maand waren we al bij "t tuintje van Maite"

6 jaar geleden werden wij papa en mama van een prachtig engeltje. Morgen hebben we taart en kaarsjes want wij blijven deze dag vieren!

tuintje van Maite

November is t alweer, de maand waarin ons meisje geboren werd 6 jaar geleden. Ons meisje dat niet kon blijven.

Afgelopen zaterdag zijn we naar "het tuintje van Maite*"geweest zoals de kleine man het plekje op de begraafplaats noemt van zijn grote zus. We komen er nu  niet zo vaak omdat we maar weinig in t Westen van het land zijn. Maar over 10 dagen vieren we haar jaardag en daarom wilden we nu natuurlijk wel een mand met plantjes brengen en alles even schoonmaken

Samen met papa de mand neerzetten

Het was lekker weer en t zonnetje scheen door de bomen. Na de winter zullen we het plekje weer eens helemaal veranderen en mooi maken met andere stenen op de grond.

Daarna zijn we even naar Kijkduin gegaan. We hebben 5 jaar lang vlakbij de zee gewoond tot  Kjell 2 jaar was en we verhuisden naar t Oosten. Maar in die tijd kwam ik zeker met mooi weer nooit op t strand en waren we hooguit op de boulevard te vinden.

Maar Kjell wilde al zo lang graag op t strand kijken en t was er een mooie dag voor.. Dat werd rennen!

Kijken naar de zee. Ook voor ons hondje wat dit heerlijk

Schelpen zoeken op t strand

Quibes lekker in t water

Mooie schelpen laten zien. Zie hem toch eens gewoon in zijn shirt.En dat kon gewoon..op 5 november nog wel.

en maar rennen

lopen

en rennen!!!!!!!!heerlijk!

en toen liep er zomaar een paard voorbij...ook leuk om te zien vond Kjell

nog even rennen en dan

De lange trap weer omhoog. Hij had zo wel langer willen blijven!

zondag was t weer bosdag!een oude must vond meneertje in de kast.Niet dat t echt koud was. maar mooi vond hij deze muts wel

en wat een bladeren  liggen er nu overal

stokken zoeken tussen de vele blaadjes

en tot slot nog een blaadjesgevecht met mama en Quibes..mama zat onder de blaadjes dus die wilde even niet op de foto...

Maandag liep ik met de kleine man uit school en toen vertelde mij een beetje verdrietig: Mama , ik mis mijn zusje Maite*zo en hij moest er bijna een beetje van huilen. Poeh dan moet je wel even slikken hoor als je mannetje daar zo mee komt.

Op school ziet hij nu veel vaker ook broertjes en zusjes van andere kinderen en ik denk dat hij beseft  dat hij  maar alleen met zijn papa en mama is.. Zijn zusje is bij de sterren en dat is wel heel ver weg...

Moederdag

 

Moederdag.... 

 Een dag om je mama blij te maken... voor ons mannetje zo belangrijk.

En ik genoot van zijn blije koppie toen hij mij vanmorgen  zijn cadeautje bracht.

Maar juist deze dag maakt mij ook wel verdrietig want ons meisje had er gewoon bij moeten zijn.

Hoe erg was mijn moederdag in 2006 toen er gelukkig wel een cadeautje was, maar geen kindje in onze armen...maar een meisje bij de "sterren" zoals Kjell dat nu zo mooi weet te  vertellen. Moederdagcadeautjes maken in mijn klas met de kinderen heb ik toen ook maar even aan een ander overgelaten..T was te moeilijk toen.

Gisteren waren we na lange tijd weer eens op t plekje van ons meisje.  Den Haag is toch 2 uur rijden voor ons en zo vaak gaan  we niet die kant uit (toen we wel in de buurt woonden gingen we toch wel om de paar weken even langs en met warm weer iedere week zeker wel).Nu kunnen we zeker met dit warme weer geen bloemetjes meer neerzetten en was t maar de vraag hoe t na zoveel maanden niet er geweest te zijn er uit zou zien. Gelukkig zag alles er nog redelijk uit en hebben we alles weer een beetje mooi gemaakt . Kjell gaf de planten water met zijn gietertje die t wel goed uit hebben gehouden afgelopen winter en nu weer die warmte. En we hebben een nieuw molentje neergezet. Kjell blies tegen het molentje zodat t zou gaan draaien.

Dit was het cadeautje wat de kleine man  verstopt had in papa's kledingkast...Hij had t  allang verraden hoor, maar dat gaf niets . Tenslotte wist ik niet hoe t cadeautje eruit zou zien alleen maar dat t een bloem was.Het grappige was mijn vriendin uit Doesburg kreeg van haar zoontje precies t zelfde cadeau en ze zitten zeker niet op t zelfde schooltje...vast van internet geplukt het idee en dat mag ook best...ik ben er blij mee.Dat gaat in de bewaardoos!

Natuurlijk denk ik ook aan mijn moesje voor wie ik al 4 jaar geen cadeautje kopen kan, omdat ze ook al in de hemel "bij de sterren woont..." .Nog iedere dag zou ik haar wel willen bellen om te vertellen hoe blij ik ben dat we Kjell hebben.....wat zou ook zij van hem hebben genoten.

 En vandaag denk ik ook aan de andere lieve mensen die hun moeder niet meer bij zich hebben.. en aan de andere lieve mama's die ik ken die net als ons een kindje verloren hebben... maar ook aan de vrouwen die ook zo graag moederdag gevierd zouden hebben en voor wie dit soort dagen, maar wat moeilijk zijn...zo confronterend.

Maar ik kom ook gauw jullie moederdagverhalen lezen hoor voor wie er over geschreven heeft op wat voor manier dan ook. Oh ik loop hopeloos achter met blogs lezen..Afgelopen  2 weken waren druk met een logee en we waren zelf een paar dagen op pad omdat Ries 2 weken vrij had. Maar komende week wil ik weer helemaal bij zijn met lezen hoor! En nu ga ik snel een cake bakken.. de mannen doen een dutje..en manlief heeft t eten voor vanavond al klaar en hard in onze tuin gewerkt..Vanmorgen zijn we natuurlijk ook gaan wandelen in t bos.. dus een cake zo is best lekker...tenslotte vieren we vandaag dat ik al 5 1/2 jaar mama ben!

alweer die sokken, trui en tekening

Ja ze zijn alweer een tijdje klaar hoor. Mijn eerste gebreide sokken.

Vorige week vertelde ik nog dat Kjell ziek was geweest. Nou afgelopen zaterdag toen we naar Den haag wilden gaan om  opa Wim op te zoeken en om Oom Robje mijn broer op te halen en wat leuks te gaan doen en even naar Scheveningen te gaan met hem.. bleek manlief ziek te zijn en hij kon echt niet rijden..dus moesten we afbellen en thuisblijven.. maar goed nu gaan we aanstaande zaterdag. gaan we gelijk even langs het plekje van mijn Moesje even een bloemetje neerzetten.

Nou en dinsdag had ik t zelf te pakken....en kon ik dus echt niet naar t breicafe...balen want ik had er echt zin in...maar t ging niet en zodra Ries thuis was ben ik mijn bed ingedoken. Ach t stelde niet zo veel voor hoor.. beetje spugen...is een lachertje als je in de zwangerschap niet anders gedaan hebt, dag en nacht zonder ophouden. Maarja.. ik ben alweer beter.. dus  dinsdag zit ik weer mooi in t cafe.

We zijn ook al aangemeld bij stichnbitch waar mensen wereldwijd breicafes of clubjes kunnen opzoeken en zo langs kunnen komen en meedoen een avondje. Dus  ben je in de buurt of ben je hier in de buurt op vakantie, kom dan gerust langs in t breicafe. Gezellig! Mail me wel even he, want ik wil jullie wel graag ontmoeten! Je mag ook  haken hoor of punniken... als je zelf je materiaal maar meeneemt.

Inmiddels heb ik natuurlijk alweer wol gehaald voor het volgende paar sokken.

 Dit keer gewoon voor mezelf.

Ik ga ze nu wat sneller af maken dan mijn eerste paar.

Kan ik ze nog mooi aan voor t te warm is voor sokken.

Ik heb ook acryl/viscose gehaald om een trui voor Kjell te breien.

Gewoon een simpel model, want ik heb al jarenlang in mijn naaidoos...

  Superleuke Mickeylabels of hoe je t ook noemt liggen.  En die naai ik er op.
Ik heb ze ooit...  voor 1 kwartje per stuk!!!(fl).. gekocht in de uitverkoop, zeker  meer dan 15 jaar geleden. Ik heb er nog drie liggen.. daar kan ik later nog eens wat mee doen of  desnoods op een spijkerbroek naaien. Ik ben niet gek op Mickey Mouse, maar Kjellemans wel!!!!!! Dus die verheugt zich al enorm, dus ik moet een beetje opschieten van hem.

Vandaag liepen we naar school en ik vroeg Kjell van: "Ga je op school nog een tekening voor oma Engel maken dan kunnen we die zaterdag bij haar brengen."

Ja hoor dat zou hij doen, maar op school aangekomen vroeg zijn juf wat hij wilde doen vandaag  en hij zei: "Ik wil een tekening voor Maite maken."

Tja dat vond ik wel lief, maar ik dacht we zien wel hoor. Als hij lekker speelt en geen zin heeft,  geen probleem. Maar toen ik hem ophaalde  had hij t toch maar mooi voor elkaar met een lintje en al eromheen. een tekening voor zijn grote engelenzus. We hangen hem nu even op en als we langs haar gaan plastificeer ik de tekening en leggen we hem bij haar neer.

 Morgen weer lekker gymles! De dagen vliegen!

jaardag en sinterklaas

Zaterdagmiddag was het zover..taart eten omdat Grote zus bij de sterren 5 werd. Het werd uiteindellijk een versierde cake want daar  hadden we zin in!

Nou toen ik met de cake binnenkwam rende Kjell al uit zichzelf naar t kastje onder de tv om daar zijn feesthoed van zijn verjaardag uit te halen. Want t was toch feest vond hij!

 Tja en uitblazen deed Kjell maar  he... Favoriete knuffels waren ook van de partij.

 Goed gedaan! en eten maar...niet dus....
want meneertje vond toch wel even dat er voor zijn zusje gezongen moest worden en tja dan huilt je hart wel hoor, maar hij heeft gelijk toch, waarom zouden we niet zingen voor haar. Kjell vond t wel jammer dat hij niet een stukje cake naar de sterren mocht brengen want tja zulke lekkere cake moest zijn zus toch ook even proeven...maar hij begreep toch wel dat dat moeilijk zou zijn...

Dit jaar kregen we ook best veel kaarten, zo lief!

 We hebben van iedereen veel lieve reacties gehad hier op t blog, op de website van Maite en op Hyves. Zo super. Slechts 1 persoon vond t nodig te moeten opmerken dat t toch wel wat afwijkend was dat wij nu na 5 jaar nog taart eten.....en hoe Kjell hier dan wel mee om zou gaan...

Nou prima hoor, Kjell en wij gaan daar goed mee om..op onze manier.. net zoals alle ouders die een kind verloren hebben het op hun manier invullen zo'n dag. Wij kunnen in ieder geval terugdenken aan een bijzondere dag.

Maar de kleine man is evengoed druk in de sinterklaastemming hoor..

eh kerststemming lijkt t al wel...

Tja en dan zoek je nog iemand die kan delen in de feestvreugde!

Jawel onze Quibes

 Die werd rendier!

 Nou vooruit dan alleen nog even sinterklaas en zwarte piet.....
Zondag was namelijk het sinterklaasfeest op t werk van Ries.. en ja leuk want Kjell had de sint nog niet in t "echt "gezien dit jaar dus dat kon nu

 Eerst snoepen en wachten.  De kinderen werden beziggehouden door "Warboel" twee jongens die de stemming erin brachten maar helaas was t toch  meer voor iets grotere kinderen dus Kjell werd lekker druk en snoepte intussen heel was af....

 Maar daar kwam de sint dan toch eindelijk(Jawel de Big boss van het bedrijf)

 En toen mocht hij eindelijk zijn cadeautje gaan halen..oh hier voel ik de spanning gewoon van t mannetje of dat er wel een cadeautje voor hem bij zal zijn....

 Sint nog even een handje geven en hem influisteren dat papa best wat opslag mag krijgen en een vast contract

En toen gauw uitpakken maar en ook  nog met een grote puntzak snoep naar huis, om daar samen met papa samen de camper van Lego in elkaar te zetten...een leuke afsluiting van het weekend.

20 november .....5 jaar !.......



Al 5 jaar trotse ouders!

 Een dag die voor ons altijd dubbel zal zijn... verdrietig,  maar ook een dag om te vieren....dus vandaag ook.. taart met kaarsjes!



Foto's en fietsen



Regenboog boven begraafplaats de dag voor de begrafenis..zo bijzonder..



 Nog even wat schrijven over Maite* , het doet me goed dat t hier kan. Ik krijg zulke lieve reacties van jullie! (ook op Mijn Hyves, kreeg ik zulke lieve berichtjes!) En het helpt echt, ze maken me blij..ook al zal t niet voor iedereen even makkelijk zijn om te reageren.

Heel erg bedankt, jullie zijn lieverds!!!!!!!!!!!!!!!!! 

Hier op mijn blog zal ik geen foto's van Maite* plaatsen, want  na een week dood in mijn buik, voor ik beviel van haar, was ze niet mooi meer. En t kan ook erg confronterend zijn voor sommige mensen dus waarom zou ik? Ik heb ook maar heel weinig foto's van haar. Wel een mooie van haar handjes en beentjes, en die heb ik ook op haar website wel gezet, verwerkt in een collage in t fotoalbum maar mijn keus is om mensen er niet hup boem mee te confronteren. Wil je t wel zien kan je zelf surfen naar de website van  Maite* en kijk  in t fotoalbum boven aan in map Maite*.

Maar goed over de foto hieronder heb ik lang nagedacht om hem te plaatsen, want eigenlijk is dit de foto die mijn hart breekt....

 Maite's papa Richard draagt zijn kind naar haar grafje...
Eigenlijk kan ik steeds weer huilen als ik naar die foto kijk....het klopt gewoon niet he... Een papa moet kunnen  spelen met zijn kind...

Toen we in de buurt woonden was het niet moeilijk haar plekje mooi te houden...

 Ach ik zou  nog zoveel kunnen schrijven over de dingen die bijzonder waren  bijv . een verrassingsfeest voor mij van vriendinnen omdat ik 1 jaar mama was van Maite* en ja dan wisselen tranen en lachen elkaar af, de dingen die erg moeilijk waren (sommige familie die er niet mee weet om te gaan.. die haar naam t liefst niet noemen.. want ja ik moest er een paar weken na haar dood maar eens overheen zijn toch???) ...
Je leert je vrienden inderdaad wel kennen hoor in zo'n periode en ik kan wel zeggen dat  ik  gelukkig een hoop lieverds om me heen heb, die  niet vergeten dat ik mama van twee prachtkids ben en haar naam blijven noemen..  Genoeg om over te schrijven, maar  zaterdag schrijf ik voorlopig even mijn laatste stukje hierover. En nu besluit  deze trotse mama van twee dit stukje met een stoere foto van haar  mannetje op een best al grote fiets....

Kjell op zijn 16 inch fiets